منوی سایت
سبد خرید

نام کتاب: سه تفنگدار

نویسنده: الکساندر دوما

مترجم: هادی معتمدنیا

انتشارات: محراب قلم

قطع: جیبی

تعداد صفحات: 124

سال چاپ: 1403

ژانر اصلی: ادبیات جهان / ادبیات فرانسه / ادبیات داستانی /

گروه سنی: گروه د: دوره اول متوسطه (کلاس‌های هفتم، هشتم و نهم) / گروه ه: دوره دوم متوسطه (کلاس‌های دهم، یازدهم و دوازدهم) /

نوع جلد: سخت

قیمت: 153,000

سه تفنگدار

درباره کتاب سه تفنگدار

سه تفنگدار رمانی است که توسط الکساندر دوما رمان نویس و نمایشنامه نویس مطرح فرانسوی نوشته شده است. داستان آن که در قرن هفدهم می گذرد ، ماجراهای مرد جوانی به نام دارتانیان را پس از ترک خانه برای سفر به پاریس ، برای پیوستن به تفنگداران ، بازگو می کند. دارتانیان یکی از سه تفنگدار عنوان کتاب نیست. دوستان او آرتوس، پاراتوس و آرامیس، دوستان جدا نشدنی ای هستند که با شعار "همه برای یکی ، یکی برای همه" زندگی می کنند ، شعاری که ابتدا توسط دارتانیان مطرح می شود. سه تفنگدار در ژانر، در درجه اول یک رمان و یک داستان ماجراجویی تاریخی است. با این حال ، دوما همچنین به طور مستمر درباره این بی عدالتی ها ، سو استفاده ها و پوچ گرایی های رژیم وابسته حرف می زند ، و با بحث درباره ی جمهوری خواهان و سلطنت طلبان در فرانسه جنبه سیاسی دیگری به رمان بخشیده است. این داستان برای اولین بار از مارس تا ژوئیه 1844 ، در زمان سلطنت جولای ، چهار سال قبل از انقلاب فرانسه در سال 1848، نوشته شده است. پدر نویسنده ، توماس-الکساندر دوما ، ژنرال مشهوری در ارتش جمهوری خواه فرانسه در طول جنگ های انقلابی فرانسه بود. این داستان که حماسه ای از جوان مردی ، افتخار و اعمال شجاعانه است، غنی از قهرمانان عاشقانه ، قهرمانان دست نیافتنی ، پادشاهان ، ملکه ها ، سواره نظام ها و جنایتکاران است. الکساندر دوما در این کتاب ماجراجویی ، جاسوسی ، توطئه ، قتل ، انتقام ، عشق ، رسوایی و تعلیق را به هم می آمیزد و شخصیت های کوچک تاریخی را به شخصیت هایی بزرگتر از زندگی تبدیل می کند.

الکساندر دوما

درباره الکساندر دوما

الکساندر دوما (فیلس) (پسر) در پاریس، فرانسه، فرزند نامشروع ماری-لور-کاترین لابای (1794-1868)، خیاط و رمان نویس الکساندر دوما به دنیا آمد. در طول سال 1831 پدرش او را به طور قانونی به رسمیت شناخت و اطمینان حاصل کرد که دوما جوان بهترین آموزش ممکن را در مؤسسه Goubaux و کالج Bourbon دریافت کند. در آن زمان، قانون به دوما بزرگ اجازه داد تا کودک را از مادرش بگیرد. عذاب او الهام بخش دوما شد تا درباره شخصیت های زن غم انگیز بنویسد. او تقریباً در تمام نوشته‌هایش بر هدف اخلاقی ادبیات تأکید می‌کرد و در نمایشنامه‌اش «پسر نامشروع» (1858) از این عقیده حمایت می‌کرد که اگر مردی فرزند نامشروعی داشته باشد، او موظف است به فرزند مشروعیت بخشد و با زن ازدواج کند.

نظرات کاربران

برای درج نظر باید لاگین کنید
نظرات : 0