درباره کتاب شاهزاده و گدا
کتاب شاهزاد و گدا، رمانی نوشته ی مارک تواین است که اولین بار در سال 1920 منتشر شد. این اثر تاریخی، هجوآمیز و تحسین شده، به زندگی دو پسر می پردازد که درست در یک روز، در لندن به دنیا می آیند: ادوارد، شاهزاده ی ولز و تام کنتی، که یک گدای خیابانی است. این دو پسر در مواجهه ای اتفاقی، درمی یابند که کاملا همسان هستند و از روی بازیگوشی، تصمیم می گیرند تا لباس ها و نقش هایشان را با هم عوض کنند؛ وضعیتی که به شکلی کوتاه اما بسیار قابل توجه، زندگی آن ها را تغییر خواهد داد. شاهزاده که لباس های پاره به تن کرده، در محله های شلوغ و پر سر و صدای شهر و در میان طبقات اجتماعی پایین سرگردان می شود و سختی های متعددی را تحمل می کند. در همین حال، تام فقیر که حالا با اشراف زندگی می کند، دائما با ترس از آشکار شدن هویت واقعی اش رو به روست.
درباره مارک تواین
ساموئل لانگهورن کلمنس، معروف به مارک تواین، نویسنده و فکاهی نویس نامدار آمریکایی در ۳۰ نوامبر ۱۸۳۵ در فلوریدای ایالات متحده متولد شد. مارک تواین ششمین فرزند از 7 فرزند خانواده بود و از ۱۱سالگی به علت فوت پدرش، مجبور شد در کسوت نقاش در نیویورک و فیلادلفیا کار کند.به فاصله ی کمی پس از تولد مارک، خانواده به هاینبال مهاجرت کردند و دوران کودکی و نوجوانی مارک تواین در این منطقه سپری شد. او در دوران تحصیلات ابتدایی، شاگردی متوسط بود اما به قول خودش هیچ دانش آموزی در هجی کردن کلمات به پایش هم نمی رسید.مارک تواین در سال ۱۸۴۷ پدر خود را از دست داد و برای شاگردی نزد یک نقاش رفت و در عین حال برای نشریه ی ژورنال نیز به عنوان خبرنگار آغاز به کار کرد. او از سال ۱۸۵۷ موفق شد با اخذ گواهینامه به عنوان قایقران در رودخانه ی می سی سی پی مشغول به کار شود.مارک تواین، دوران کودکی اش را در روستای هانیبال در اطراف رود می سی سی پی گذراند. این منطقه ی آرام، بعدها زمینه ی مهم ترین آثار وی قرار گرفت. در سال ۱۸۶۱ تواین به ویرجینیا نقل مکان کرد و به عنوان سردبیر یک نشریه مشغول به کار شد. سوم فوریه ی ۱۸۶۳ بود که تخلص ادبی مارک تواین متولد گردید. وی سفرنامه ی طنزآمیزی را که به رشته ی تحریر درآورده بود، با این تخلص امضا کرد.اولین اثر مهم مارک تواین در سال ۱۸۶۵ در نیویورک منتشر شد و به دنبال آن، آثار بسیار موفقی را به چاپ رساند.مارک تواین در عرصه سیاسی نیز فعال بود و از طرفداران جدی مبارزه با امپریالیسم به شمار می رفت. او در سال ۱۹۰۷ دکترای ادبیات از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. او سال های آخر عمرش را به علت مرگ دختر و همچنین همسرش به افسردگی شدید دچار شد و سرانجام در ۲۱ آوریل سال ۱۹۱۰ بر اثر حمله ی قبلی درگذشت.
