درباره کتاب نامه های عاشقانه نیما
در اوسط شاعران و نویسندگان ایرانی، اندکانه کسانی یافت میشوند که تفکرات عاشقانه و مطالب تأملی خود را به یادگاری برای نسلهای آینده ارائه داده باشند. یکی از جواهرهای ارزشمند در این گنجینه، شاعر برجستهٔ معاصر، نیما یوشیج (۱۲۷۶-۱۳۳۸)، است که به عنوان یکی از این معدود نمونهها شناخته میشود.
نامههای عاشقانهای که نیما در آثار خود به جا گذاشته است، با لطافتی استثنایی و هیجانانگیز بر ما جلب میکند. این نامهها یک نمایش بینظیر از احساسات و اندیشههای او را ارائه میدهند. آنها نه تنها برای یک بار خواندن قابلیت تامل دارند، بلکه بهترین نتیجه را از ژرفای روح یک شاعر نخبه و تاثیرگذار جامعه ما به ما ارائه می دهند. این نامهها باید مرتبا مورد مطالعه قرار گیرند تا جادوی واژههای ارجمند این شاعر بزرگ روزگارمان بیشتر جذب ما شود.
نامههای عاشقانهی نیما یوشیج چون جواهراتی در گنجینهٔ ادبی و فرهنگی ایران هستند که همچنان براقیت خود را حفظ کرده و نسلهای آتی را نیز به تأمل و تعمق فرا میخوانند. این آثار ارزشمند به نوعی تجلی از عشق به کلمات و هنر ادبی هستند و در همه ابعاد ممکن، باعث افزایش سیرت و تفکر ادبی ما میشوند.
درباره نیما یوشیج
علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج (زادهٔ ۲۱ آبان ۱۲۷۶ – درگذشتهٔ ۱۳ دی ۱۳۳۸) شاعر معاصر ایرانی و بنیانگذار شعر نوین و ملقب به پدر شعر نو فارسی است. نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه، که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران، انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خودِ نیما بر هنر خویش نهاده بود. تمام جریانهای اصلی شعر معاصر فارسی وامدار این انقلاب و تحولی هستند که نیما نوآور آن بود. بسیاری از شاعران و منتقدان معاصر، اشعار نیما را نمادین میدانند و او را همپایهٔ شاعران سمبولیست بنام جهان میدانند. نیما همچنین اشعاری به زبان مازندرانی دارد که با نام «روجا» چاپ شده است. همچنان نیما با بهرهگیری از عناصر طبیعی با بیانی رمزگونه به ترسیم سیمای جامعه پرداخته است.