درباره کتاب برادران کارامازوف
داستان سه برادر – ایوان (فیلسوف شکاک و منطقگرا)، دمیتری (عاشق پرشور و جاهطلب) و آلیوشا (جوان پارسا و مهربان) – و پدرشان فیودور، مردی خودخواه و پر از عیوب اخلاقی. قتل پدر، عشقهای نافرجام، دادگاه پرتنش و کاوشهای فلسفی عمیق در خدا، رنج انسانی، عدالت و مرز خیر و شر. روایتی چندلایه از بحرانهای خانوادگی، ایمان و تردید در روسیه تزاری، با دیالوگهای پرشور، شخصیتهای زنده و تمهای جاودان درباره زندگی و مرگ.
چرا بخوانید؟ اگر به رمانی حماسی و عمیق علاقهمندید که مثل دادگاهی درونی، قلب و ذهنتان را به چالش بکشد – پر از سؤالهای فلسفی و عاطفی درباره انسانیت و رستگاری – این شاهکار داستایوفسکی شما را مجذوب میکند. هر بخشش نفسگیر و تحولآفرین؛ بخوانیدش و ببینید چگونه یک خانواده ویران، درسهای ابدی میدهد!
درباره فئودور داستایفسکی
فئودور میخایلاویچ داستایوفسکی، زاده ی ۱۱ نوامبر ۱۸۲۱ و درگذشته ی ۹ فوریه ی ۱۸۸۱، نویسنده ی مشهور و تأثیرگذار روس بود. پدر داستایفسکی پزشک بود و از اوکراین به مسکو مهاجرت کرده بود و مادرش، دختر یکی از بازرگانان مسکو بود. او در ۱۸۳۴ همراه با برادرش به مدرسه ی شبانه روزی منتقل شدند و سه سال آن جا ماندند. داستایفسکی در پانزده سالگی مادر خود را از دست داد. او در همان سال امتحانات ورودی دانشکده ی مهندسی نظامی را در سن پترزبورگ با موفقیت پشت سر گذاشت و در ژانویه ی ۱۸۳۸ وارد این دانشکده شد. در تابستان ۱۸۳۹ نیز، خبر فوت پدرش به او رسید.داستایفسکی در سال ۱۸۴۳ با درجه ی افسری از دانشکده ی نظامی فارغ التحصیل شد و شغلی در اداره ی مهندسی وزارت جنگ به دست آورد. او در زمستان ۱۸۴۵ رمان کوتاه بیچارگان را نوشت و از این طریق وارد محافل نویسندگان رادیکال و ساختارشکن بزرگ سن پترزبورگ شد و برای خود شهرتی کسب کرد. یک جاسوس پلیس در این محفل رخنه کرده بود و موضوعات بحث این روشنفکران را به مقامات امنیتی روسیه گزارش می داد. از همین رو، پلیس مخفی در روز ۲۲ آوریل ۱۸۴۹ او را به جرم براندازی حکومت دستگیر کرد.داستایفسکی در آغاز سال ۱۸۷۳ سردبیر مجله ی «گراژ دانین» شد و تا ماه مارس سال بعد به این کار ادامه داد. فئودور داستایفسکی در جشن سه روزه ی بزرگداشت پوشکین در پی سخنرانی اش به اوج شهرت و افتخار در زمان حیاتش رسید و سرانجام در اوایل فوریه ی سال ۱۸۸۱ در اثر خون ریزی ریه درگذشت.
